Występowanie Zasięg występowania sikorczaka tybetańskiego rozciąga się od gór Tienszan, przez Wyżynę Tybetańską, aż po centralne Chiny. Gatunek górski, preferuje suche tereny krzewiaste i zarośla na wysokościach między 2000 a 5000 m n.p.m. Zimą ma tendencje do przemieszczania się na niższe wysokości.
Środowisko według obszaru geograficznego W Kazachstanie odbywa lęgi na wysokościach od 2200 m n.p.m. (początek strefy porośniętej przez świerk) do 3200 m n.p.m. (koniec strefy porośniętej przez jałowiec). Poza sezonem lęgowym przemieszcza się na wysokości poniżej 2200 m n.p.m. na obszary porośnięte przez róże, śliwy, oliwniki i wierzby. Sporadycznie można go zaobserwować w ogrodach i parkach.
W zachodniej części Tienszanu zimuje w krzewach rokitnika, oliwników, tamaryszków i przęśli skrzypowatej w dolinach rzecznych.
W Indiach i Pakistanie odbywa lęgi na wysokościach 3000–3900 m n.p.m., w Nepalu na wysokościach 2700–4575 m n.p.m. Zimuje na wysokościach ok. 1800 m n.p.m. w dolinach porośniętych rokitnikiem, tragankami i trzciną. W Chinach notowany na wysokościach między 2700 a 5000 m n.p.m. Wysokości te różnią się w zależności od regionu kraju, np.