W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich. Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew pancerna koronna łowczego lwowskiego, starosty lityńskiego Remigiana Strzałkowskiego. W czasie bitwy liczyła 100 koni.
Żołnierze chorągwi starosty lityńskiego Remigiana Strzałkowskiego znaleźli się w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 50 koni starego i 70 nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 104 konie.
Od 1 lutego 1684 szefostwo chorągwi objął podstoli, potem stolnik buski Mikołaj Radecki.