Świątynię konsekrowano 8 września 1940 jako Kościół Pamięci Grundtviga (Grundtvigs Minde-Kirke).
Architektura Świątynia reprezentuje ekspresjonizm nawiązujący do duńskiej architektury gotyckiej, zarówno z wiejskich kościołów Zelandii (z ich schodkowymi szczytami), jak i monumentalnych świątyń w miastach. Jest to trójnawowa budowla o układzie halowym. Fasadę kościoła ustawiono na osi ulicy, dzięki czemu tworzy ona oś widokową nawiązującą do barokowych założeń urbanistycznych. Wzniesiono go z cegły ceramicznej o białożółtej barwie, wykonanej w cegielniach w Blovstrød i Ruds Vedby. Ma długość 76 m i szerokość 35 m, a wieża jest wysoka na 49 m. Sklepienie krzyżowo-żebrowe nawy głównej wznosi się na wysokości 22 m. Ma 1440 miejsc siedzących. Pod posadzką kościoła znajduje się krypta.
Wyposażenie Ołtarz wykonany jest z tej samej cegły, co mury świątyni, zaprojektował go Kaare Klint na podstawie szkiców jego ojca. Kaare jest również autorem siedmioramiennego świecznika, dwa pozostałe świeczniki są wspólnym dziełem Kaarego Klinta i . Innymi elementami wyposażenia zaprojektowanymi przez Kaarego są ambona i prospekt mniejszych organów z 1940 roku. Krzesła ustawione w kościele, znane jako Kirkestolen, wykonano wg projektu Kaarego dla kopenhaskich kościołów: Gruntviga i .