System Pasywnej Lokacji (SPL) – polski pasywny system radiolokacyjny przeznaczony do obserwacji przestrzeni powietrznej, opracowany przez PIT-RADWAR we współpracy z AM Technologies i Politechniką Warszawską. Łączy dwie metody pasywnej detekcji: PCL (ang. Passive Coherent Location) i PET (ang. Passive Emitter Tracking), umożliwiając wykrywanie, lokalizację i śledzenie obiektów powietrznych bez emisji własnego sygnału radiolokacyjnego.
System został opracowany w ramach projektu współfinansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBR), realizowanego przez konsorcjum z PIT-RADWAR jako liderem. Przeznaczono go do współpracy z zestawami rakietowymi obrony powietrznej, w szczególności systemami Narew i Wisła.
Historia Prace nad SPL prowadzono w ramach projektu „Opracowanie systemu radiolokacji pasywnej na potrzeby zestawów rakietowych obrony powietrznej”, realizowanego na podstawie umowy zawartej z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju 18 grudnia 2012 roku. Wykonawcą projektu było konsorcjum PIT-RADWAR, Politechniki Warszawskiej i AM Technologies. Początkową wartość umowy, wynoszącą 45 mln zł, zwiększono następnie do 89,6 mln zł, w tym 80 mln zł dofinansowania ze środków NCBR.