Wielka Brytania alt=Widok na Pałac Westminsterski i wieżę Big Ben w centrum Londynu, z panoramą miasta w tle.|lewo|mały|300x300px|Londyn (Westminster) – historyczne i polityczne centrum brytyjskiej metropolii. W Anglii w 1974 roku utworzono hrabstwa metropolitalne dla największych obszarów zurbanizowanych, które jednak zostały rozwiązane w 1986 roku (z wyjątkiem Londynu). Obecnie Wielki Londyn posiada status regionu samorządowego, co jest wyjątkiem w skali kraju. W innych obszarach, takich jak Wielki Manchester czy West Midlands (Birmingham), zarządzanie metropolitalne opiera się na dobrowolnych związkach gmin i powiatów.
Włochy Włoskie podejście do metropolii charakteryzuje się rywalizacją polityczną między miastami a regionami. Mimo prób wprowadzenia szczebla „miasta metropolitalnego” (citta metropolitana) w latach 90., proces ten napotykał opór silnych regionów. Rzym jest przykładem metropolii rozproszonej, gdzie ekspansja urbanistyczna doprowadziła do fragmentacji terytorium i powstania „wysp” zabudowy oddzielonych terenami zielonymi i infrastrukturą.
Ameryka Północna alt=Panorama centrum Meksyku z wieżowcami przy Paseo de la Reforma i górami w tle.|mały|300x300px|Meksyk – dzielnica biznesowa przy Paseo de la Reforma, rdzeń gospodarczy metropolii liczącej ponad 20 mln mieszkańców.
Stany Zjednoczone