Dodatkowym źródłem napięć była polityka władz państwowych wobec rolnictwa. Choć dekret z 1946 r. formalnie potwierdzał nadawanie ziemi osadnikom, równolegle rozwijały się koncepcje kolektywizacji inspirowane wzorcami radzieckimi. W kolejnych latach presja na tworzenie spółdzielni produkcyjnych oraz zwiększanie dostaw obowiązkowych pogłębiała nieufność wobec państwa. Obawy przed utratą indywidualnego charakteru gospodarstw wzmacniały poczucie zagrożeniaZygmunt Truszkiewicz, Adekwatność instrumentów prawnych kształtowania ustroju rolnego. Przegląd Prawa Rolnego, 2020, 2 (25), s. 69-89.Klemens Ratajczak, Ocena roli i skutków reformy rolnej w Polsce Ludowej. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 1985, nr 4, s. 25..
W tym kontekście potrzeba ochrony gospodarstw rolnych na Ziemiach Odzyskanych miała wielowymiarowy charakter. Dotyczyła ona nie tylko fizycznego zabezpieczenia mienia przed przestępczością, lecz także zapewnienia stabilnych podstaw prawnych własności, gwarancji nienaruszalności granic państwa oraz wsparcia ekonomicznego umożliwiającego odbudowę i rozwój produkcji rolnej. Dopiero stopniowa stabilizacja sytuacji międzynarodowej, umocnienie administracji państwowej oraz rozwój infrastruktury przyczyniły się do powolnego wygaszania najbardziej negatywnych nastrojów wśród osadników.
Przypisy
__INDEKSUJ__ __LINKNOWEJSEKCJI__
Kategoria:Rolnictwo w PRL Kategoria:Ziemie zachodnie i północne w Polsce Ludowej