17 października 1941 roku podjął z wody rozbitków ze storpedowanego brytyjskiego parowca „Empire Wave”.
Po japońskim ataku na Pearl Harbor „Meredith” pozostał na wodach północnych do 31 stycznia następnego roku, kiedy udał się Norfolk Navy Yard w Portsmouth w Wirginii.
Flota Pacyfiku Po ukończeniu remontu, jednostka została włączona w skład Floty Pacyfiku i w eskorcie USS „Hornet” (CV-8) przeszła przez Kanał Panamski.
2 kwietnia „Meredith” w towarzystwie krążowników USS „Nashville” (CL-43) i „Vincennes” (CA-44), zbiornikowca „Cimarron” (AO-22) oraz niszczycieli USS „Gwin” (DD-433), „Grayson” (DD‑435), „Monssen” (DD‑436) opuścił San Francisco, wraz z „Hornetem” udając się w kierunku TokioMark Stille: Pacific Carrier War, s. 71–73.James Scott: Target Tokyo, s. 125–128.. Zadaniem zespołu było zbombardowanie japońskich miast Tokio, Jokohama, Osaka, Kobe i Nagoja. 6 kwietnia „Meredith” podniósł z wody członka załogi krążownika „Vincennes”, który wypadł za burtę podczas sztormu o sile 9° BeaufortaJames Scott: Target Tokyo, s. 162. 13 kwietnia TF18 z „Meredith” połączył się z płynącym z Hawajów zespołem TF16 lotniskowca USS „Enterprise” (CV-6) admirała Williama Halseya, który objął dowództwo całej operacji.