Lasiorhynchites sericeus – gatunek chrząszcza z rodziny tutkarzowatych. Zamieszkuje zachodnią część krainy palearktycznej. Pasożyt lęgowy. Przechodzi rozwój w tutkach zwijanych przez podryja dębowca.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1797 roku przez Johanna F.W. Herbsta pod nazwą Rhynchites sericeus. Stanowi gatunek typowy podrodzaju Coccygorrhynchites, w którym to umieścił go w 1926 roku Heinrich B. Prell.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcz o ciele długości od 5,2 do 6,4 mm, ubarwiony w całości niebiesko, fioletowo lub zielononiebiesko, zawsze z metalicznym połyskiem. Owłosienie ciała jest długie, według Gongeta ciemnobrązowe i sterczące, według Cmolucha jasnobrunatne i półwzniesione.
Ryjek jest 1,9 raza dłuższy niż między czułkami szeroki, u obu płci krótszy od przedplecza i u samca krótszy niż u samicy, lekko, ale wyraźnie zakrzywiony, w nasadowej części strony grzbietowej zaopatrzony w podłużną, szeroką, owalną, płaską bruzdę odgraniczoną żeberkami bocznymi i wyposażoną w żeberko środkowe. Masywne czułki mają ostatni człon przed środkiem przewężony i umieszczone są u samicy pośrodku długości ryjka, a u samca trochę za środkiem. Głowa jest szersza niż dłuższa, o łukowato wklęśniętym czole, równoległych bokach skroni i lekkim przewężeniu u podstawy.