W kwietniu 1921, po zakończeniu leczenia szpitalnego, został przeniesiony do 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu, w którym pełnił służbę na stanowisku młodszego oficera baterii i dowódcy baterii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 670. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 55. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1930 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Zajmował stanowisko referenta, a następnie kierownika referatu. W październiku 1931 został zatwierdzony na stanowisku oficera ordynansowego dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. W kwietniu 1933 został przeniesiony do 19 pułku artylerii lekkiej w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy 8 baterii, detaszowanej w Lidzie. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 46. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Po awansie został przeniesiony do 20 pułku artylerii lekkiej w Prużanie na stanowisko dowódcy I dywizjonu, detaszowanego w Baranowiczach. W sierpniu 1938 został przeniesiony do 16 pułku artylerii lekkiej w Grudziądzu na stanowisko dowódcy III dywizjonu.