18 września 1939 w Dubnie dostał się do sowieckiej niewoli. W trzeciej dekadzie października przebywał w obozie jenieckim NKWD w Putywlu. W listopadzie 1939 został przeniesiony do obozu w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 017/2 z 5 kwietnia 1940). Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
W 1916 w Kijowie ożenił się z Natalią z Tymińskich, z którą miał dwóch synów – oficerów rezerwy Wojska Polskiego, uczestników powstania warszawskiego: Władysława, ps. Wrona, Rawicz, Ostróg (1917–1993), podporucznika saperów, odznaczonego dwukrotnie Krzyzem Walecznych i Jerzego, ps. Gottowt (1919–2006), podporucznika broni pancernych.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON..