Stefan Dąbrowski herbu Radwan (ur. 17 sierpnia 1849 w Warszawie, zm. 14 listopada 1909 w Nałęczowie) – polski malarz pejzażysta, grafik, działacz społeczny, urzędnik Banku Polskiego. Członek Komitetu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.
Życiorys Urodził się 17 sierpnia 1849 w rodzinie Wawrzyńca Dąbrowskiego herbu Radwan (1822–1873), zarządcy Pałacu Zamoyskich w Warszawie i jego żony Emilii z hrabiowskiego rodu Trembińskich (1825–1898). Został ochrzczony w parafii św. Andrzeja. Miał troje rodzeństwa, Emilię, Jana Kazimierza i Marię Emilię.
W 1867 ukończył Gimnazjum Realne w Warszawie. W 1868 podjął studia na wydziale matematyczno-przyrodniczym Szkoły Głównej, które przerwał w 1870 z powodu złej sytuacji materialnej. Został urzędnikiem Banku Polskiego – w 1891, po przekształceniu instytucji w oddział Rosyjskiego Banku Państwowego, porzucił pracę i rozpoczął naukę rysunku pod okiem pejzażysty Franciszka Wastkowskiego oraz Kazimierza Alchimowicza. Jego prace wystawiano w Wilnie i Warszawie.