W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich. Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew pancerna koronna wojewodzica rawskiego Kazimierza Grudzińskiego. W czasie bitwy liczyła 94 konie.
Żołnierze chorągwi wojewodzica rawskiego Kazimierza Grudzińskiego znaleźli się w kompucie wojsk koronnych z 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 120 koni nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 101 koni.
Po Kazimierzu Grudzińskim szefostwo regimentu od 1 listopada1685 objął stolnik mozyrski Aleksander Zaborowski.