Był postrzegany jako wymagający przełożony, a jednocześnie życzliwy i dobry wychowawca nowych kadr. Był pionierem i bardzo dobrym organizatorem służby weterynaryjnej w powiecie braniewskim. Posiadał bardzo dużą wiedzę fachową, przez co przyczynił się do podniesienia zdrowotności zwierząt, szczególne zasługi położył przy zwalczaniu w powiecie chorób brucelozy i gruźlicy.
Zmarł w Braniewie. Został pochowany 2 listopada 1985 na cmentarzu przy ul. Morskiej, w grobie rodzinnym.
Życie prywatne Żona Wiesława (1917–1975) była jedną z pierwszych nauczycielek w powojennym Braniewie, najpierw w Publicznej Szkole Podstawowej, od 1952 w Szkole Podstawowej nr 2Stanisław Achremczyk, Alojzy Szorc, Braniewo, Olsztyn 1995, s. 298–299. Dwóch synów poszło w ślady ojca: Andrzej (1946–2014) został lekarzem medycyny, Wojciech (1949–1985) lekarzem weterynarii.
Odznaczenia Odznaka „Za wzorową pracę w służbie weterynaryjnej” Złota Odznaką Honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur” Medal 30-lecia PRL Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Elbląskiego Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy