Działająca, lecz nieudana niemiecka bomba latająca Mistel była w istocie ogromnym ładunkiem kumulacyjnym zamontowanym na przebudowanym płatowcu dwusilnikowego bombowca średniego (najczęściej Junkers Ju 88) w miejscu kabiny, naprowadzanym przez myśliwiec umieszczony na górze. Myśliwiec najpierw obierał kurs na cel, a następnie uwalniał Mistela, który kontynuował lot do celu.

thumb|Interstate TDR-1 – amerykański „assault drone” przygotowywany do ataku w 1944 roku

Podczas II wojny światowej również Stany Zjednoczone rozwijały podobne środki bojowe, określane w dokumentach amerykańskich jako assault drones. Do ograniczonego użycia bojowego wszedł m.in. Interstate TDR-1; według w ciągu dwóch miesięcy wykonano 50 lotów bojowych tych maszyn, uzyskując 31 trafień. W operacjach Aphrodite i Anvil próbowano także wykorzystywać bombowce wypełnione materiałami wybuchowymi, sterowane radiowo po opuszczeniu ich przez załogę, jednak programy te nie odniosły większego sukcesu. Najbardziej znanym przykładem bomby latającej jest niemiecka V-1, z których wiele atakowało Londyn w 1944 podczas II wojny światowej. Później V-1 używano także przeciw Antwerpii;