Majątek powiększał dzięki nadaniom i zakupom. W 1562 otrzymał wójtostwo Cików (Czyków). W 1570 nabył połowę miasteczka Bobrek (Bóbrka) w województwie sandomierskim. W latach 1580–1585 uzyskał starostwa: bolimowskie, lubomelskie oraz dolińskie. W latach 70. i 80. XVI w. kupił wsie w powiecie lwowskim oraz rozległy kompleks dóbr dubieckich w powiecie sanockim (około 80 miast i wsi).
Przed 1590 przystąpił do budowy nowej rezydencji w Krasiczynie, w miejscu wcześniejszej fortalicji z około 1550, wzniesionej przez jego ojca. Powstał tam renesansowy zamek o charakterze bastionowym. Na potrzeby inwestycji wydzielono część gruntów należących do sąsiedniej wsi Śliwnica. Budowę ukończono jeszcze za jego życia, a w otoczeniu siedziby rozwinęła się osada Krasiczyn.
Był wyznania katolickiego i trzykrotnie zawierał związki małżeńskie. Z pierwszego małżeństwa z Anną Żurawińską h. Korczak, dożywotnią starostą bobrecką, miał synów: Jerzego (zm. 1645), chorążego halickiego i starostę dolińskiego, oraz Marcina. Obu wykształcił, wysyłając ich w 1586 na kilkuletnie studia do Grazu, Ingolstadt i Rzymu. W 1579 poślubił Katarzynę Jakubowską herbu Topór, z którą miał córkę Barbarę, żonę Jana Daniłowicza, wojewody ruskiego.