Orła wrona nie pokona – hasło z okresu stanu wojennego, będące odniesieniem do akronimu WRON, czyli nazwy organu sprawującego w tamtym czasie władzę, sięgające genezą II wojny światowej, znane w różnych wariantach zapisu.
Charakterystyka W czasie II wojny światowej powiedzenie to odnosiło się do niemieckiego herbu z okresu III Rzeszy, przedstawiającego czarnego orła, którego nazywano „wroną”W. Krawczyński, Przez tundrę i tajgę po sowieckich łagrach, Krzeszowice 2010, s. 30.. Takie napisy pojawiały się na murachM. Karwala, Mater Misericordiae... O poezji ostrobramskiej, [w:] Od strony Kresów. Studia i szkice, cz. 3, red. H. Bursztyńska, Kraków 2005, s. 156.. Kiedy z 12 na 13 grudnia 1981 wprowadzono stan wojenny, a władzę formalnie sprawowała Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego, skrót nazwy tego organu stał się przedmiotem drwinA. Dziurok, P. Piątek, Wojskowe Święto Ocalenia Narodowego, „Biuletyn IPN” 2007, nr 7, s. 53.D. Thiriet, Od godła władcy do symbolu narodowego, [w:] Polsko-niemieckie miejsca pamięci, t. 2, red. R. Traba, H.H. Hahn, Warszawa 2015, s. 69-70.. Hasło w czasie stanu wojennego także było pisane na murachA. Siwik, T.J. Biedroń, „I tylko wrony na śniegu, żałosna to defilada...”. Stan wojenny w województwie nowosądeckim, „Dzieje Najnowsze” 2012, nr 4, s. 89.X.