Może powodować zakwity wód.
Peridinium willei stwierdzono w różnych miejscach świata z wyłączeniem Antarktydy.
Systematyka Gatunek opisał Hartvig Huitfeldt-Kaas w 1900 roku, a opis zmodyfikował w 1920. Miejscem typowym jest Norwegia. Na podstawie morfologii, głównie układu szwów, wyróżniono kilka form lub odmian. Lindemann opisał formy lineatum, sphaericum i stagnale. Opisano też nowe gatunki później uznane za synonimy. Peridinium alatum miał się odróżniać wyraźnymi skrzydełkami apikalnymi i antapikalnymi. Podział tarczek precingularnych miał charakteryzować P. willei var. carinthiacum. Wyróżniana była też P. willei var. geniculatum. W analizie Ahmadpura i in. potwierdzono zasadność wyróżniania form morfologicznych: Peridinium willei f. sphaericum Er.Lindem. 1920 z miejscem typowym w Lesznie i Peridinium willei f. sphaericum Er.Lindem. 1920 z tym samym miejscem typowym.
Przypisy
Kategoria:Bruzdnice