Po zakończeniu wojny był członkiem zespołu Teatru Miniatur Syrena (1945–1948), gdzie występował i zajmował się reżyserią. Jednocześnie gościnnie występował w krakowskim Kabarecie Siedem Kotów (1946–1947). W kolejnych latach grał w Teatrze Syrena po jego przenosinach do Warszawy (1948–1948), reżyserował w łódzkim Teatrze Osa (1946–1950) oraz pełnił funkcję dyrektora naczelnego i kierownika artystycznego Połączonych Teatrów Muzycznych w Łodzi (marzec–wrzesień 1951). Następnie jako aktor i reżyser był członkiem zespołów: Teatru Małego w Łodzi (1951–1952) oraz Teatru Powszechnego w Warszawie (1952).
W grudniu 1953 roku spowodował wypadek samochodowy, za co został aresztowany. Po wyjściu na wolność pracował w Katowicach, gdzie w latach 1955–1956 był kierownikiem artystycznym i reżyserem tamtejszego Teatru Satyry. Powrócił do Warszawy i w latach 1956–1957 objął dyrekcję Teatru Komedia. Był także członkiem kabaretu Wagabunda, z którym dawał przedstawienia w kraju i za granicą. W 1957 roku nie wrócił do kraju z jednego z takich wyjazdów. Mieszkał najpierw w Austrii, a następnie w RFN oraz Francji. Imał się różnych prac – był m.in. kelnerem, rolnikiem, tragarzem i robotnikiem. Po 1961 roku występował w teatrach paryskich (Bouffes-Parisiens, Comedie des Champs-Élysées, Quatorze), grywał również epizody w filmach (m.in.