Wypełnili ściany triforium, znajdującego się w połowie wysokości ściany, witrażami, wprowadzając do środka kościoła mnóstwo światła.
Ostatecznie około 1310 roku transept został sklepiony, a nad nim wzniesiono iglicę, ale z powodu szeregu trudności ekonomicznych prace uległy spowolnieniu. W 1365 roku tornado zniszczyło iglicę transeptu; została ona odrestaurowana dopiero w 1437 roku. W 1389 roku piorun uderzył w dach nawy głównej, powodując pożar, który uszkodził mur poniżej. W 1390 roku doprowadziło to do zawalenia się rozety północnego transeptu. Rozeta została wymieniona i wzmocniona w latach 1408–1409, ale czterdzieści lat później ponownie wykazała oznaki osłabienia. Wzmocniono ją kamiennym filarem, a portale wzmocniono nowymi przyporami. Prace wznowiono w 1450 roku pod kierownictwem biskupa Louisa Reguiera, który pracował nad ukończeniem górnych części nawy głównej.
Dodatki w stylu renesansowym i flamboyant (XV–XVII wiek) Na początku XVI wieku rozpoczęto nową kampanię budowlaną, tym razem w stylu późnego gotyku flamboyant. Prowadził ją mistrz budowlany , którego dzieła obejmowały transepty katedry w Sens (1494), katedry w Beauvais (1499) i katedry w Senlis (1530).