Ignacy Michał Ozdowski (ur. 29 stycznia 1895 w Inowrocławiu, zm. 27 października 1934 w Tarnopolu) – major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława (1868–1924), ogrodnika, i Franciszki z Czubaczyńskich (1872–1939) urodzony 29 stycznia 1895 w Inowrocławiu, ówczesnym mieście powiatowym rejencji bydgoskiej. Uczył się w niemieckim gimnazjum w Gnieźnie, gdzie zdał maturę. W trakcie nauki należał do tajnych kółek samokształceniowych. 11 listopada 1914 został wcielony do armii niemieckiej. W czasie I wojny światowej walczył na froncie bałkańskim. W 1918, po rewolucji listopadowej w Niemczech, przyjechał do Miłosławia.
15 stycznia 1919 wstąpił do 3 pułku artylerii polowej wielkopolskiej, późniejszego 14 pułku artylerii polowej wielkopolskiej. Początkowo pełnił funkcję instruktora w szkole podoficerskiej, a później wyruszył na front jako dowódca 8 baterii. Wyróżnił się 16 i 17 września 1920 w walce pod wsią Laskowo. 2 grudnia 1920 podpułkownik Leon Dębski w zastępstwie dowódcy 14 pap sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał: