Podczas II wojny światowej występowała w jawnym Teatrze Komedia w Warszawie (1940), a od 1941 roku pracowała jako kelnerka w kawiarni U Aktorek. W 1942 roku została aresztowana. Więziono ją najpierw na Pawiaku, a następnie w obozach koncentracyjnych na Majdanku (od marca 1943) oraz w Buchenwaldzie. Pracowała także w fabryce amunicji koncernu HASAG (Hugo Schneider Aktiengesellschaft Metallwarenfabrik) koło Lipska. Po zakończeniu wojny, w 1945 roku należała do zespołu Teatru Ludowego im. Wojciecha Bogusławskiego w Lingen, a następnie Teatru Kukiełek przy 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka (1946-1947). Nie wróciła do Polski - mieszkała najpierw w Brukseli, a od 1949 roku - w Londynie, gdzie pracowała w gastronomii. Współpracowała z teatrami polonijnymi: Teatrem Polskim ZASP, Teatrem Sztuk Czytanych oraz Warsztatem Teatralnym. W 1955 roku występowała w Niemczech oraz Francji z zespołem Wiesława Mireckiego.
Rodzina Była córką Romana Pawłowskiego oraz Ludwiki z Bąkowskich. Aktorami byli jej bracia: Wacław Pawłowski (1908-1937) i Kazimierz Pawłowski (1914-1973).