XIX wieku.

W 1865 zadebiutował jako dramatopisarz jednoaktową komedią Les Jurons de Cadillac, zaś dwa lata później napisał kolejną komedię – La Vertu de ma femme – obie były wystawiane w najważniejszych paryskich teatrach. Tworzył komedie i dramaty łączące dowcip, komentarz społeczny z głębią emocjonalną. Współpracując z Charles’em Simonem, osiągnął największy sukces sztuką (1898), poruszającą opowieścią o nieudanym romansie paryskiej kurtyzany, której premiera odbyła się w Théâtre du Vaudeville. Spektakl cieszył się powodzeniem i przez dłuższy czas grano go w III Republice Francuskiej (sztuka została przetłumaczona oraz była wystawiana na całym świecie, doczekała się też kilku adaptacji filmowych i operowych).

Do innych ważnych jego dzieł zalicza się: Les Deux Petits Vagabonds (z Simonem), La Belle Marseillaise (1905), Les Chouans, La Rencontre (1909) oraz kilka wodewilów, które podkreślały umiejętności Bertona w prowadzeniu narracji opartej na postaciach.

W latach 1908–1909 publikował artykuły w odcinkach w „”.

Zmarł 24 października 1912 w Paryżu.