Sensytyzacja w alergologii i immunologii W alergologii sensytyzacja oznacza etap rozwoju , w którym dochodzi do wytworzenia swoistych przeciwciał (najczęściej IgE) wobec określonego alergenu. Sama obecność uczulenia nie jest równoznaczna z rozpoznaniem objawowej alergii; wymaga ono zgodności wyników badań z obrazem klinicznym i reakcją po kontakcie z danym alergenem.
Podczas sensytyzacji: antygen (alergen) wnika do organizmu drogą inhalacyjną, pokarmową, kontaktową lub przezskórną; dochodzi do jego prezentacji komórkom układu odpornościowego; wytwarzane są swoiste przeciwciała, najczęściej klasy IgE, wiążące się z powierzchnią komórek efektorowych, takich jak komórki tuczne i bazofile.
Uczulenie (sensytyzacja) jest opisywane jako obecność alergenowo swoistych przeciwciał (np. IgE) przy braku lub bez jednoznacznego potwierdzenia objawów klinicznych po kontakcie z danym alergenem. Objawy alergii mogą wystąpić w kolejnych ekspozycjach, gdy ponowne związanie alergenu z IgE na komórkach efektorowych prowadzi do uwolnienia mediatorów reakcji natychmiastowej.
Do uczulenia może dochodzić po kontakcie z alergenem różnymi drogami, m.in. drogą wziewną, pokarmową lub przez uszkodzoną barierę skórną, co opisywano m.in. w kontekście atopowego zapalenia skóry i tzw.