W praktyce klinicznej zjawisko sensytyzacji wiąże się m.in. z: allodynią – bólem wywołanym przez bodźce, które u osób zdrowych nie są bolesne; hiperalgezją – nadmiernie nasilonym bólem pod wpływem bodźców bólowych; uogólnieniem wrażliwości na inne bodźce zmysłowe (np. światło, dźwięk, zmiany temperatury) w części zespołów nadwrażliwości bólowej.

Rozpoznanie obecności sensytyzacji może mieć znaczenie dla doboru strategii terapeutycznych w bólu przewlekłym, w tym postępowania wielokierunkowego (np. edukacyjnego, psychologicznego i rehabilitacyjnego).

Sensytyzacja w psychologii uczenia się W psychologii i neurobiologii uczenia się sensytyzacja oznacza proces zwiększenia reaktywności na bodziec lub klasę bodźców pod wpływem silnej lub powtarzanej stymulacji. Traktuje się ją jako jedną z podstawowych form , obok habituacji.

Pod wpływem powtarzającej się ekspozycji na bodziec znaczący lub zagrażający może dochodzić do: nasilenia odpowiedzi organizmu na kolejne podobne bodźce; łatwiejszego wywoływania reakcji obronnych; utrwalenia zwiększonej gotowości reakcyjnej na dany typ bodźca.

W literaturze psychologicznej i neurobiologicznej sensytyzacja jest omawiana przede wszystkim jako mechanizm uczenia się nieasocjacyjnego; jej związki z reakcjami lękowymi lub stresem wymagają odrębnego ujęcia źródłowego.

Przypisy

Kategoria:Fizjologia