System ten umożliwił rządzącym rodzinom dostosowanie tradycyjnych struktur władzy do nowoczesnych instytucji państwowych, przyczyniając się do utrzymania przez nie odporności w porównaniu z innymi bliskowschodnimi monarchiami, które zostały obalone w XX wieku w trakcie zimnej wojny.
Niektóre kraje arabskie Zatoki Perskiej to monarchie konstytucyjne z wybieralnymi parlamentami, w tym Bahrajn (Zgromadzenie Narodowe) i Kuwejt (), w których legislatury są wybierane przez mieszkańców kraju.
Sułtanat Omanu posiada radę doradczą (Rada Konsultacyjna), wybieraną w wyborach powszechnych. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich, federacji siedmiu emiratów, pełni funkcję organu doradczego. Połowa jej członków jest wybierana pośrednio przez 33% obywateli Emiratów, którzy posiadają prawo głosu za pośrednictwem kolegium elektorów, podczas gdy druga połowa jest bezpośrednio mianowana przez władców każdego emiratu.
Ani Arabia Saudyjska, ani Katar nie przeprowadziły wyborów parlamentarnych w rozumieniu w pełni wybranego parlamentu: Arabia Saudyjska nie ma krajowego organu ustawodawczego wybieranego przez wyborców, a Rada Szury pozostaje mianowana;