W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich. Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew wołoska koronna Pawła Drozdowskiego. W czasie bitwy liczyła 80 koni.
Żołnierze chorągwi lekkiej Pawła Drozdowskiego znaleźli się też w kompucie wojsk koronnych z 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Walczyli między innymi pod Wiedniem. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 40 koni starego i 60 nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 98 koni.
W 1686 król Jan Sobieski zorganizował kolejne uderzenie na Mołdawię. Armia była gotowa do działań z początkiem lipca. W tym czasie, będąca w składzie pułku łowczego koronnego, chorągiew wołoska Drozdowskiego liczyła 100 koni.
Po Pawle Drozdowskim, z dniem 1 listopada 1687 obowiązki szefa (rotmistrza) chorągwi przejął Borejko.