Heinrich Ernst Beyrich (ur. 31 sierpnia 1815 w Berlinie, zm. 9 lipca 1896 tamże) – niemiecki geolog i paleontolog, nauczyciel akademicki i muzealnik.
Był synem fabrykanta jedwabiu Friedricha Gottloba oraz Karoliny z d. Dames. W latach 1831–1834 studiował mineralogię na Uniwersytecie Berlińskim, kontynuując naukę na Uniwersytecie w Bonn, gdzie zaczął zajmować się paleontologią. W 1837 obronił pracę doktorską poświęconą goniatytom Reńskich Gór Łupkowych. W 1841 na Uniwersytecie Berlińskim uzyskał habilitację, później pracował na tej uczelni jako profesor zwyczajny. Od 1875 był dyrektorem berlińskiego Muzeum Historii Naturalnej.
W roku 1845 wybrano go na członka LeopoldinyStrona Leopoldiny . W 1884 r. został honorowym członkiem zagranicznym Amerykańskiej Akademii Sztuk i NaukAmerican Academy of Arts and Sciences "Book of Members, 1780–2010: Chapter B" ..
Beyrich specjalizował się w kartografii geologicznej, stratygrafii i badaniach paleontologicznych różnych grup fauny paleozoiku, mezozoiku oraz kenozoiku. Był współautorem pełnego zestawu map geologicznych Dolnego Śląska, odpowiadając w tej edycji za kartowanie skał osadowych. Mapy wykonywano w skali 1 : 100 000 od początku lat 40. XIX w. do roku 1867. Zajmował się stratygrafią permu, kredy i trzęciorzędu, w ramach którego po raz pierwszy wydzielił oligocen.