Istnieje też wersja, według której przypominała mu ją osobę, którą kiedyś poznał za granicą – prawdopodobnie chodziło o spotkaną w Lovran Helenę Czerwijowską.
Zaczęła się ich znajomość, która doprowadziła do powstania cyklu portretów Asymetrycznej Damy, stworzonych w latach 1933–1939. Witkacego zafascynowały jej przekrzywiony owal twarzy, wykrzywiony rysunek ust oraz różnej wielkości oczy. Malował ją średnio częściej niż raz na miesiąc. Powstało łącznie około stu jej portretów, lecz nie wszystkie się zachowały.
Po namalowaniu przez Witkacego pierwszych portretów opuściła ona męża i syna. Zaprosił ją do Zakopanego, gdzie mieszkała w znanych pensjonatach. Zaprzyjaźniła się z Walerią Głogowską, której mąż, , fotograf i przyjaciel Witkacego, zapoznał Wyszomirską-Kuźnicką z fotografią. W 1935 roku wyszła za mąż za Józefa Stopkę, ratownika Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.
W czasie II wojny światowej rozstała się ze swoim drugim mężem i prawdopodobnie wyjechała do Krakowa. Ich rozwód formalnie odbył się w 1955 roku. Po II wojnie światowej przeprowadziła się do Katowic, gdzie poślubiła młodszego od siebie o jedenaście lat Waleriana Kuźnickiego.