W tym okresie ze względu na swoją bezkompromisową postawę zyskiwał coraz większe poparcie w partii, co przerodziło się w konflikt z Kallio. Relander, który wygrał wybory prezydenckie, stanął po stronie Sunili i już w 1925 roku powierzył mu zadanie utworzenia rządu, co jednak wówczas się nie powiodło. Ostatecznie 31 marca 1925 roku Sunila ponownie został ministrem rolnictwa w rządzie i piastował to stanowisko do końca kadencji Tulenheimo 31 grudnia tegoż roku, po czym pozostał na nim w drugim rządzie Kallio do 13 grudnia 1926 roku. 1 września 1927 roku wygasł jego mandat poselski, a 17 grudnia 1927 roku po upadku rządu mniejszościowego Väinö Tannera został premierem Finlandii i funkcję tę pełnił do 22 grudnia 1928 roku. W 1929 roku ponownie został do parlamentu i 1 sierpnia tegoż roku objął mandat poselski, zostając jednocześnie drugim wiceprzewodniczącym Eduskunty. 1 lutego 1930 roku został przewodniczącym Eduskunty i zajmował to stanowisko do 20 października 1930 roku. Następnego dnia stanął na czele parlamentarnej komisji spraw zagranicznych i tę posadę zajmował do 1 lutego 1931 roku. 21 marca 1931 roku po raz drugi został premierem Finlandii. Celem koalicyjnego rządu, zarządzanego przez Sunilę było przywrócenie porządku w kraju po oraz przezwyciężenie kryzysu gospodarczego.