W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich. Jesienią 1673 król Michał Korybut Wiśniowiecki przekazał dowodzenie nad wojskami hetmanowi wielkiemu koronnemu Janowi Sobieskiemu, a połączone siły koronno-litewskie 9 listopada stanęły pod Chocimiem. Była wśród nich chorągiew wołoska koronna strażnika koronnego Stefana Bidzińskiego pod dowództwem Bruskiego. W czasie bitwy liczyła 80 koni.

Żołnierze chorągwi lekkiej strażnika koronnego (potem kasztelana sandomierskiego) Stefana Bidzińskiego znaleźli się też w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Walczyli między innymi pod Wiedniem pod dowództwem Janaka Froneckiego. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 40 koni starego i 60 koni nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 90 koni.

Przedłużająca się wojna z Turcją spowodowała, że sejm warszawski w 1690 obniżył komput wojska koronnego.