Mieczysław Walentynowicz (ur. 3 listopada 1943 w Waśkowicach na Wileńszczyźnie) – polski pilot, generał dywizji pilot Wojska Polskiego; doktor nauk technicznych (2012); dowódca 34 pułku lotnictwa myśliwskiego (1985–1987); dowódca 2 Korpusu Obrony Powietrznej (1992–1995); zastępca dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej–szefa Wojsk Lotniczych (1995–1998).
Życiorys Mieczysław Walentynowicz urodził się 3 listopada 1943 w Waśkowicach na Wileńszczyźnie.
W 1961 rozpoczął służbę wojskową jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie. W 1965 po jej ukończeniu i promowaniu na podporucznika, otrzymał przydział służbowy do 10 pułku lotnictwa myśliwskiego w Łasku na stanowisko pilota. W jednostce tej pełnił służbę do roku 1974 zajmując kolejno stanowiska: starszego pilota, dowódca klucza. W latach 1974–1978 studiował w Wojskowej Akademii Lotniczej w Monino (ZSRR), po czym został skierowany do Słupska, gdzie pełnił służbę w 28 pułku lotnictwa myśliwskiego. Był w tej jednostce na stanowiskach: zastępca dowódcy eskadry, dowódca eskadry, zastępca dowódcy pułku. Dwukrotnie zdobył tytuł pilota roku. W latach 1985–1987 dowodził 34 pułkiem lotnictwa myśliwskiego w Babich Dołach, gdzie, dowodząc tą jednostką, zdobył tytuł przodującej jednostki sił powietrznych.