Wiesław Kazimierz Anders (ur. 4 stycznia 1933 w Grodzisku Wielkopolskim) – polski architekt, urbanista, pedagog, profesor Politechniki Gdańskiej.
Życiorys Urodził się w nauczycielskiej rodzinie Brunona (1904–1991), nauczyciela matematyki, i Janiny (1912–1993), polonistki. Brat Danuty po mężu Kozerskiej (ur. 1937), lekarki, i Przemysława (1941–2010), prawnika.
W 1940 r. okupanci niemieccy wysiedlili całą rodzinę Andersów do obozu przesiedleńczego w Łodzi (Litzmannstadt), następnie w 1941 r. do tzw. Generalnej Guberni. Przebywali w okolicach Dęblina, następnie w Garwolinie, gdzie młody Wiesław opanował na tajnych kompletach materiał szkoły podstawowej i rozpoczął naukę w gimnazjum.
Po wojnie rodzina powróciła do Grodziska Wielkopolskiego, a Wiesław wyjechał do Zielonej Góry, gdzie w 1950 r. zdał maturę. Po maturze podjął pracę jako kreślarz w Wydziale Budownictwa Zarządu Miejskiego, w Oddziale Planowania Zabudowy Miasta Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku. Do jego zadań należała m.in. inwentaryzacja zrujnowanych budynków. Od 1951 r. studiował na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Studia ukończył w 1957 r. przygotowując dyplom na temat Centralnego Dworca Kolejowego w Gdańsku pod kierunkiem prof. Witolda Minkiewicza. W czasie studiów podjął pracę projektanta, a w sierpniu 1956 r.