Huriye Baha Hafize Öniz (ur. 1 maja 1887 w Stambule, zm. 2 listopada 1950 tamże) – turecka pisarka, nauczycielka i polityczka. Jedna z pierwszych kobiet wybranych do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji, ówcześnie jedynej izby tureckiego parlamentu.
Życiorys Huriye Baha Öniz urodziła się 1 maja 1887 w Stambule. Jej rodzicami byli Bahaddin Bey Bey oraz Ayşe Hanım. Edukację podstawową i średnią ukończyła w Leylî Sanayi Mektebi. Studiowała pedagogikę na na Uniwersytecie Londyńskim. W 1912 roku rozpoczęła pracę jako nauczycielka nauk ścisłych w szkole średniej dla dziewcząt w Stambule, jednak w grudniu tego samego roku zrezygnowała z tej pracy. W 1913 roku rozpoczęła pracę w innej szkole w Stambule. Angażowała się w działalność charytatywną, m.in. ucząc uchodźców, którzy przybyli do Stambułu w wyniku I wojny bałkańskiej. W 1926 roku rozpoczęła pracę w greckiej szkole w Beyoğlu. Uczyła również w żydowskich szkołach. W 1930 roku zrezygnowała z pracy z powodu choroby, jednak powróciła do zawodu w 1933 roku. W lutym 1934 roku rozpoczęła pracę w greckiej szkole w , w której pracowała do wyboru na członkinię Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji. Po zakończeniu kariery parlamentarnej, w lipcu 1939 roku powróciła do pracy jako nauczycielka języka tureckiego we włoskiej szkole.