w literaturze urologicznej opisywano ryzyko powikłań takich jak urazy śluzówki, zakażenia, retencja ciała obcego oraz następstwa długoterminowe (np. zwężenia i przetoki).
Budowa i materiały Tradycyjne rozszerzadła szpitalne mogą być wykonywane ze stali nierdzewnej (np. rozszerzadła Hegara oferowane w wersjach stalowych). W zastosowaniach domowych i fizjoterapeutycznych powszechne są rozszerzacze z tworzyw sztucznych lub silikonu medycznego, dostępne w różnych rozmiarach (często w zestawach).
Parametry instrumentu (długość, średnica, kształt końcówki) dobiera się do okolicy anatomicznej i celu stosowania, a w materiałach dla pacjentów akcentuje się stopniową progresję rozmiaru, dostosowaną do tolerancji i komfortu pacjenta. Niektóre zestawy wyposażone są w uchwyty ułatwiające manipulowanie przyrządem oraz utrzymanie higieny podczas stosowania. Zbliżone materiały (np. stal nierdzewna, silikon) oraz wymóg gładkiego wykończenia bywają wskazywane także w odniesieniu do części akcesoriów seksualnych przeznaczonych do penetracji (ze względu na bezpieczeństwo czyszczenia i ograniczanie urazów).