W 1941 został Okręgowym Delegatem Rządu w Ciechanowie na północne Mazowsze (głównie rejencja ciechanowska, ze stałą siedzibą w Warszawie) z polecenia Adolfa Bnińskiego. Od kwietnia 1942 w jej ramach pełnił także obowiązki szefa Wydziału Wojskowego. W 1943 odrębna struktura została zlikwidowana, a Iłowiecki przeszedł na stanowisko zastępcy Okręgowego Delegata w Delegaturze Warszawa-Województwo Józefa Kwasiborskiego.
W późniejszym okresie zmuszony do ukrywania się, w 1947 został aresztowany. W 1945 znalazł się w komitecie legalizacyjnym Stronnictwa Narodowego, odpowiadał za jego struktury w województwie warszawskim. W 1949 skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie na 8 lat więzienia, spędził łącznie 7 lat w więzieniu we Wronkach. Zmarł w 1964 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu powązkowskim w Warszawie
Przypisy
Kategoria:Członkowie partii i ugrupowań konspiracyjnych w okupowanej Polsce 1939–1945 Kategoria:Członkowie Komend Podokręgów AK Kategoria:Delegaci okręgowi Delegatury Rządu na Kraj Kategoria:Iłowieccy herbu Ostoja Kategoria:Ludzie związani z Ciechanowem Kategoria:Ludzie związani z