W latach 1929–1930 była członkinią zespołu teatru dla dzieci i młodzieży, kierowanego przez Tymoteusza Ortyma, z którym wystąpiła m.in. w Kaliszu, Bydgoszczy i Płocku.

W latach 1930–1932 występowała w Toruniu, Włocławku, Płocku i Bydgoszczy. W 1932 roku powróciła do Warszawy, grając w teatrach: Coloseum (1932), Casanova (1933), Teatrze im. Gabrieli Zapolskiej oraz w restauracji hotelu Savoy (1933). W 1934 roku uzyskała maturę oraz dała eksternistyczny egzamin aktorski ZASP. W latach 1935–1937 była aktorką Teatru Wielkiego we Lwowie, natomiast w okresie od 1937 do 1939 roku występowała w Łodzi. Lata II wojny światowej spędziła w Warszawie, grając w teatrach jawnych: Nowości (1940–1944), Złoty Ul (1940–1944), Stara Mewa (1940–1941), Komedia (1941) i Figaro (1941–1943).

Po zakończeniu walk była aktorką Teatrów Miejskich w Częstochowie, a w następnym okresie występowała sporadycznie w stolicy, m.in. w Teatrze Muzycznym (1959) oraz Teatrze Ateneum (1961). Brała również udział w organizowanych przez Mieczysławę Ćwiklińską objazdowych spektaklach przedstawienia Drzewa umierają stojąc.

Była małżonką aktora Kazimierza Pawłowskiego (1914–1973). Ich synem był aktor Wojciech Wiliński (1940–2026).