W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew miecznika bracławskiego Jana Kalinowskiego licząca 90 koni.
Z dniem 1 października 1655 od miecznika bracławskiego Jana Kalinowskiego, obowiązki szefa chorągwi przejął Walentyn Kalinowski, a po nim, od 1 kwietnia 1656, starosta chęciński Klemens Branicki.
Nowy atak Karola Gustawa na Danię zaktualizował plan wysłania tam pomocy polskiej. Wyprawa doszła do skutku we wrześniu 1658, a w skład współdziałającej z oddziałami cesarskimi i brandenburskimi grupy wojsk polskich Stefana Czarnieckiego weszły trzy pułki jazdy. W składzie pułku Opalińskiego znalazła sie chorągiew pancerna koronna marszałka nadwornego Klemensa Branickiego pod por. Kułakiem. Liczyła wtedy 127 koni.