W trzecim kwartale 1649 liczyła 150 koni.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew starosty drohobyckiego Mikołaja Ostroroga licząca 144 konie.
Z dniem 1 października 1656 od starosty drohobyckiego Mikołaja Ostroroga szefostwo chorągwi przejął krajczy koronny Wacław Leszczyński.
Nowy atak Karola Gustawa na Danię zaktualizował plan wysłania tam pomocy polskiej. Wyprawa doszła do skutku we wrześniu 1658, a w skład współdziałającej z oddziałami cesarskimi i brandenburskimi grupy wojsk polskich Stefana Czarnieckiego weszły trzy pułki jazdy. W składzie pułku królewskiego znalazła sie chorągiew pancerna koronna krajczego koronnego Wacława Leszczyńskiego pod Władysławem Skoraszewskim. Liczyła wtedy 131 koni.