W czerwcu 1660 chorągiew liczyła 84 konie, a w październiku 98 koni.
Po Adamie Czarnkowskim, od 1 lutego 1667, obowiązki szefa chorągwi przyjął starosta krośnieński Karol Fredro. Chorągiew nadał była pod dowództwem Mikołaja Skrzetuskiego.
W 1667 podpisany został traktat w Andruszowie i tym samym zakończyła się wojna z Moskwą. W tym też roku przeprowadzono redukcję wojsk koronnych o około 30%. Chorągiew kozacka Fredry liczyła wtedy 60 koni.
W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. Oczekując na zgromadzenie się pospolitego ruszenia, hetman polny koronny Jan Sobieski zdecydował się zwalczać, wzmocnione Kozakami Piotra Doroszenki, czambuły tatarskie uderzeniami polskiej konnicy. W wyprawie na czambuły wzięła też udział chorągiew kozacka starosty krośnieńskiego Fredry pod Skrzetuskim. Chorągiew walczyła w składzie pułku królewskiego, a liczyła wtedy 100 koni.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1672–1676) Kategoria:Czarnkowscy herbu Nałęcz III