Stanowiły one irańskie kopie amerykańskich wyrzutni Mk 32, stosowanych wcześniej na dwóch niszczycielach typu Babr, i składały się z kontenera z unoszoną pokrywą z belką startową oraz umieszczonego przed nim kontenera z rakietą zapasową. Od drugiej jednostki wyrzutnie umieszczono na nadbudowie przed pomostem dowodzenia, również skierowane na boki. Zarazem jednak zrezygnowano z rakiet zapasowych, pozostawiając tylko dwie wyrzutnie z pociskami. Umieszczenie wyrzutni wymaga zwrócenia okrętu burtą w kierunku celu albo powoduje spadek zasięgu pocisku, który musi wykonywać manewry.
Po modernizacji w 2022 roku „Sahand” otrzymał pociski przeciwlotnicze Nawab (morska wersja systemu Zubin), o zasięgu szacowanym na 20–30 km, z ośmioma kontenerami startowymi ułożonymi poziomo i podnoszonymi do pozycji pionowej do startu. Takie pociski miał także otrzymać „Daylaman”, ale w chwili wejścia do służby ich nie posiadał.
Do zwalczania okrętów podwodnych służyły dwie potrójne wyrzutnie lekkich torped przeciw okrętom podwodnym kalibru 324 mm, w wnękach nadbudowy w części rufowej. Na okrętach mógł bazować uniwersalny śmigłowiec typu Agusta-Bell AB 212, ale bez możliwości hangarowania.