W tym czasie w miejsce specjalizacji radionawigacja wprowadzono hydroakustykę. Prof. Jagodziński opracował i prowadził wykłady z podstaw akustyki, zastosowań przetworników ultradźwiękowych, systemów i urządzeń hydroakustycznych.

W latach 1953–1968 pełnił funkcję kierownika Katedry i Zakładu Radionawigacji PG, od 1969 r. Zakładu Hydroakustyki i Hydrofonii, w okresie 1972–1982 Zakładu Hydroakustyki i Elektrofonii. Od 1955 r. zatrudniony jako zastępca profesora. W latach 1955–1959 był prodziekanem Wydziału Łączności, a w 1967–1969 Wydziału Elektroniki PG.

Wypromował ponad 200 magistrów inżynierów. Był promotorem 9 doktorantów (z dziedziny hydroakustyki). W 1968 r., po reorganizacji PG, zorganizował Zakład Hydroakustyki w Instytucie Telekomunikacji Wydział Elektroniki i był jego kierownikiem do 1981 r. W 1983 r. przeszedł na emeryturę.

W 1994 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytet Surrey w Guildford.

Był mężem Danuty z domu Jeżewskiej (zm. 2004).

Zmarł w Gdańsku, pochowany 27 stycznia 1999 r. obok matki na cmentarzu Srebrzysko (rejon VII, kwatera KW I-9-8).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1972) Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal PTA im.