W 1969 roku założyła Izbę Pamięci, mając początkowo na celu skompletowanie pamiątek z okresu powstań śląskich i plebiscytu, lecz wobec dużego napływu eksponatów rozszerzono jej zakres tematyczny. Powstały trzy działy: numizmatyczny, etnograficzny i historyczny, a z biegiem lat placówkę przekształcono w Muzeum Szkolne. W 1988 roku jej muzeum zostało nagrodzone I nagrodą w konkursie na wzorcową pracownię szkolną i pozaszkolną.
W 1976 roku została zatrudniona przez Towarzystwo Przyjaciół Rudy Śląskiej na stanowisku kustosza w Miejskiej Izbie Regionalnej, a po założeniu Muzeum Społecznego w Rudzie Śląskiej została mianowana na stanowisko głównego konserwatora.
Podjęła się także działalności naukowej. W 1987 roku zaczęła prace nad demografią Kochłowic XIX wieku, co doprowadziło do otwarcia przewodu doktorskiego. 16 grudnia 1998 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Wrocławskim. Promotorem jej pracy pn. Ludność parafii kochłowickiej w latach 1801–1900 był prof. Zbigniew Kwaśny.
Związana była z Klubem Inteligencji Katolickiej w Rudzie Śląskiej.
Zmarła po długiej walce z chorobą 29 lutego 2000 roku. Pochowana została wspólnie z bratem Józefem na cmentarzu przy ulicy ks. L.