Równolegle w latach 1980–1984 była członkinią Konfederacji Polski Niepodległej, wchodząc w skład jej Rady Politycznej. Należała do Centralnego Kierownictwa Akcji Bieżącej KPN w Obszarze V w Katowicach, a w listopadzie 1981 roku objęła funkcję rzecznika prasowego tej struktury. Była inicjatorką licznych działań protestacyjnych na Górnym Śląsku, w tym głodówek organizowanych w obronie uwięzionych liderów KPN. Zajmowała się także dystrybucją znaczków i publikacji sygnowanych przez KPN oraz kolportażem wydawnictw podziemnych, a jej mieszkanie służyło jako miejsce spotkań opozycjonistów.
W lutym 1981 roku podjęła działania w Regionalnym Komitecie Obrony Więzionych za Przekonania, a następnie weszła w skład jego władz krajowych. W okresie od marca do grudnia 1981 roku współtworzyła niezależne pismo „Wolność”, którego pierwszy numer wydała pod pseudonimem. 1 maja tego samego roku na balkonie Superjednostki wywiesiła transparent z napisem „Uwolnić więźniów politycznych”.