łan zwany „Skrzęthowski” w Godurowie.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1563 miał miejsce pobór we wsi od 3 łanów, karczmy, młyna korzecznego o jednym kole wodnym czerpiącym energię z rzeki, wiatrak oraz dwóch komorników. W 1566 pobór z Godurowa, od 3 łanów i 4 zagrodników, zapłacił dzierżawca Ambroży Kochlewski. W 1580 Stanisław i Dobrogost Pogorzelscy zapłacili pobór od 2 i 1/4 łana oraz 2 zagrodników, a Piotr i Maciej Godurowscy od 2 zagrodników i jednego rzemieślnika. W 1581 Stanisław i Dobrogost Pogorzelscy zapłacili od 4 kmieci, którzy mieli po 3/4 łana oraz jednego zagrodnika, a Maciej Godurowski uiścił podatek od 3 zagrodników. W 1599 dziedzicem we wsi był Wacław Rozdrażewski.
mały|lewo|Widok dworu przed 1912 Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Godurowo należało do okręgu gostyńskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) Franciszek Żółtowski.