„Ponury”.

12 lutego 1989 uczestniczył w spotkaniu w Warszawie, którego efektem było zawiązanie Komitetu Założycielskiego ZHR, jako jeden z członków Komitetu reprezentujących Łódź. Jeden z inicjatorów utworzenia ZHR w Łodzi oraz uczestnik manifestacji organizowanych przez Niezależne Zrzeszenie Studentów.

Z powodu działalności opozycyjnej i harcerskiej pozostawał w zainteresowaniu Służby Bezpieczeństwa. Wobec Marka Ważbińskiego prowadzono Sprawę Operacyjnego Sprawdzenia dotyczącą jego związków z „klerykalnym środowiskiem harcerskim”, a 16 maja 1989 został zarejestrowany do Sprawy Operacyjnego Rozpracowania „Orzeł”, prowadzonej przeciwko Ruchowi Harcerskiemu Rzeczypospolitej i ZHR w Łodzi.

Delegat na I Walny Zjazd ZHR. W latach 1991–1992 pełnił funkcję komendanta Łódzkiej Chorągwi Harcerzy ZHR. Wszedł w skład Sądu Harcerskiego ZHR wybranego na II Zjeździe ZHR w 1991.

Odznaczenia W listopadzie 1990, podczas uroczystości związanych z Narodowym Świętem Niepodległości w Londynie, został odznaczony przez Prezydenta RP na uchodźstwie