W marcu 1898 zdobył pierwszą nagrodę w pierwszym na świecie konkursie filmowym w Monako za film Monaco vivant par les appareils cinématographiques.
W 1900 pełnił funkcję kierownika technicznego Phono-Cinéma-Théâtre, systemu projekcji filmowej, który zaprojektował wraz z Henrim Lioretem na paryską wystawę światową (wyświetlano podczas niej zsynchronizowane filmy dźwiękowe, m.in. z Sarah Bernhardt i ).
W marcu 1907 wraz ze swym synem Léopoldem i , znanym operatorem braci Lumière, założył spółkę jawną. W lipcu została ona przekształcona w spółkę akcyjną Société géneralé des Cinématographes Radios z pracownią w Boulogne-sur-Seine.
Zmarł 15 lipca 1933 w Sanary-sur-Mer.
Życie prywatne Z żoną Françoise Émilie Carrey miał troje dzieci: dwóch synów, Léopolda i Georges’a, oraz córkę Jeanne. Léopold był fotografem i w 1919 zarządzał laboratoriami CTM (Cinéma-Tirage-Maurice), zaś Georges był operatorem i technikiem filmowym. Po śmierci Carrey, od 1911 jego drugą żoną była Berthe Lévy.
Fotografia
Filmografia thumb|Pierre Magnier i Sarah Bernhardt w kadrze z filmu Pojedynek Hamleta (1900)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Artyści związani z Paryżem Kategoria:Francuscy fotografowie Kategoria:Francuscy producenci filmowi Kategoria:Francuscy reżyserzy filmowi Kategoria:Ludzie związani z Lyonem Kategoria:Reżyserzy kina niemego Kategoria:Urodzeni w 1853 Kategoria:Zmarli w 1933