Objawy U roślin zainfekowanych wiosną pierwsze objawy choroby pojawiają się dopiero pod koniec roku (listopad-grudzień). Zaczynają zanikać woskowe czapy wystające z przedsionków aparatów szparkowych, a na wiosnę następnego roku na dolnej stronie igieł, po obydwu stronach środkowego nerwu szpilek pojawiają się czarne punkciki. To apotecja grzyba. Latem na igłach tworzy się żółtozielone marmurkowanie i oddzielone, brunatne plamki. Zimą i wiosną liczba apotecjów na dolnej stronie igieł rośnie, igły stają się coraz bardziej brunatne i część z nich przedwcześnie opada. W trzecim roku apotecjów jest już tak dużo, że cała dolna strona igieł jest czarna. Z tego powodu chorobę tę nazywa się także sadzowatą osutką daglezji. Porażone drzewa rzadko obumierają; wytwarza się bowiem stan równowagi między roczną utratą igieł i rocznym ich odtwarzaniem. Drzewa obumierają głównie wtedy, gdy jednocześnie zostają zaatakowane przez inne choroby lub szkodniki. Szwajcarska osutka sosny powoduje jednak osłabienie ich wzrostu, co ma znaczenie gospodarcze w lasach daglezjowych, zaś przy uprawie w celach ozdobnych drzewa tracą walory ozdobne.