Unieważnienie umowy – instytucja prawna zaliczana do sankcji nieważności względnej (wzruszalności). Polega ona na tym, że umowa, która od momentu zawarcia wywołuje skutki prawne, może zostać ich pozbawiona z mocą wsteczną na podstawie orzeczenia sądu lub innego uprawnionego organu (np. Krajowej Izby Odwoławczej)R. Szostak, Podstawy unieważnienia umowy o zamówienie publiczne, [w:] W poszukiwaniu dobrego prawa. Księga jubileuszowa Profesora Mirosława Steca. T. 2. Perspektywa prywatnoprawna, pod red. K. Małysy-Sulińskiej, M. Spyry, A. Szumańskiego, Warszawa 2022, s. 747–759.M. Czerwiński, Unieważnienie umowy o zamówienie publiczne na podstawie art. 70(5) KC, „Prawo Zamówień Publicznych” 2025, nr 4, s. 3–35..
Geneza i rozwój w prawie polskim Instytucja unieważnienia umowy zawartej w drodze przetargu została wprowadzona do polskiego Kodeksu cywilnego pod koniec 1996 roku. Pierwotnie uregulowana w art. 70⁴, a obecnie w art. 70⁵ Kodeksu cywilnego, była wzorowana na szwajcarskim prawie obligacyjnym. Celem jej wprowadzenia było wyważenie zasad legalności i bezpieczeństwa obrotu przy uwzględnieniu dobra publicznego oraz interesów organizatora i uczestników przetargu.