w jego wytwarzanie zaangażowano wielu podwykonawców. Rok później wprowadzono modyfikację wyposażenia umożliwiającą automatyczne namierzanie celu, wykorzystującą algorytmy sztucznej inteligencji do analizy obrazu wideo. Równolegle wdrożono sterowanie z wykorzystaniem kanału światłowodowego, zapewniające pełną ochronę przed środkami walki elektronicznej. W kolejnych miesiącach wprowadzono rozwiązania sieciowe pozwalające jednemu operatorowi kontrolować wiele urządzeń. Na podstawie doświadczeń bojowych obniżono prędkość maksymalną drona, co umożliwiło mniej doświadczonym operatorom sprawniejsze manewrowanie i skuteczniejsze atakowanie celów.
Przenoszone uzbrojenie pozwala na zwalczanie pojazdów opancerzonych (bojowych wozów piechoty i czołgów), systemów artyleryjskich oraz siły żywej. Najczęściej stosowanym uzbrojeniem jest przeciwpancerny pocisk kumulacyjny PG-7WL o masie od 2 do 4,5 kg lub pociski odłamkowo-burzące OFSP-08-A133.