wydała książkę biograficzną poświęconą swojemu kuzynowi Huseynowi Shaheedowi Suhrawardy, premierowi Pakistanu w latach 1956–1957.
Działalność polityczna Po powrocie do Delhi Muhammad Ali Jinnah przekonał ją do zaangażowania się politycznie. Przed (podziałem Indii Brytyjskich na Indie, Pakistan, Bangladesz oraz Mjanmę) została wybrana członkinią (właściwie Unii Indyjskiej). Była jedną z niewielu kobiet wybranych do w Zgromedzenia (w izbie zasiadała również m.in. Amrit Kaur), jednak podobnie jak pozostali politycy Ligi Muzułmańskiej nigdy nie objęła swojego mandatu.
W 1947 roku przeprowadziła się do Karaczi. W tym samym roku zasiadła w . Została jedną z dwóch kobiet zasiadających w Zgromadzeniu, drugą była . W Zgromadzeniu zasiadała przez siedem lat. Była przedstawicielką Pakistanu przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. W latach 1964–1967 była ambasadorką Pakistanu w Maroku.
Życie prywatne i pozostała działalność Jej mężem był , pakistański polityk oraz pierwszy minister spraw zagranicznych kraju. Pobrali się w 1933 roku. Mieli czwórkę dzieci. Zmarła 11 grudnia 2000 w Karaczi.
Przypisy
Kategoria:Ambasadorowie Pakistanu Kategoria:Pakistańscy parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2000